Gå til hovedinnhold

Huset i Heggenes

Det vart ikkje småbruk på oss i denne omgang. Men det vart hus i landlege omgjevnader og med to mål tomt. Inkludert noko eg sjølv definerer som ein liten skog og med store moglegheiter for å dyrke opp nokre kvadratmeter til kjøkkenhage og til dyrking av urter. Bikuber kan vi sikkert også plassere her. Og drivhus.

Vel, sidan du truleg ikkje har vore på besøk hjå oss, men kanskje er nysgjerrig på korleis vi bur i Heggenes, legg eg her ut bilete av korleis vi har det. Huset eg og Trond er stolte av, og som blir finare og finare innvendig for kvar dag som går. Og gud som eg gler meg til vår og sommar når snøen er borte og vi kan begynne med dyrking. Og sitte ute i sooooola! :)

Ja - huset er stort. Men etter å ha budd der i to månader har vi eigentleg funne ut at vi treng fleire rom. 



Frå taket må det måkast snø. Eg overvant høgdeskrekk og vart med. Litt redd, men til slutt turte eg til og med hoppe ned frå taket, slik eg ville hatt null problem med då eg var liten. Det var kjempemoro!



Stova vår er einaste rom vi til no har totalforandra. Det var måla/lasert i burgunder og tre forskjellige grønfarger. No er alt kvitt. Det tok tre veker, men var verdt det (men har gjort at motivasjonen for å gå laus på eit nytt rom ikkje er heilt til stades endå - å måle tak er eit helvete!). Vi er veldig nøgde med at vi har klart å bli einige om ein stil vi begge likar. Ps: avisa på bordet er Bondebladet.


Yogamatta og puter på plass midt på golvet (irriterer vettet av Trond) til yoga og avslapping i helga. Og godstolene i bakgrunnen. Der har vi tilbrakt mange timar mens vi lyttar til radio. Herleg (stova har heldigvis ingen tv og det gjer at vi no høyrer svært mykje på radio). 


Inngang frå stova inn til "hytta". Vi har eigen hytte i huset der det på vinteren er veeeldig kaldt, så den skal vi fikse meir i til våren/sommaren. Til no berre fyra i og brukt på nyttårsaften. 


Det er moro med hus. Det er fint. Vi har fått roen over oss i nytt hus. Eg får lyst til å gjere ting. Eg har lyst til å slappe av. Huset gir rom for masse påfunn og moglegheiter. Og området er fantastisk flott. 

Det er så stille her. Så roleg. Ikkje ein lyd. Det er ikkje noko som er betre enn å kome heim til helga og det einaste vi høyrer viss vi sjølve er heilt stille, er den fjerne lyden av ein traktor. Når du høyrer den lyden og blir glad - då veit du at det er på bygda du høyrer heime. 





Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein