Gå til hovedinnhold

Landbrukets økoløft

I dag er eg så heldig at eg får vere med omlag tretti økobønder på samling på Kringler gjestegård. Samlinga er starten på Landbrukets økoløft, som skal vere med på å motivere fleire til å leggje om og satse på økologisk landbruk. 

Landbrukets økoløft er eit samarbeid mellom Norges bondelag, norsk bonde- og småbrukarlag, Debio, økologiske foregangsfylker, Norsk landbruksrådgivning og Oikos - økologisk Norge. Formålet er å medverke til auka produksjon av økologiske landbruksprodukt i Noreg. 


Tretti inspirasjonsbønder frå heile landet er plukka ut. Desse bøndene sine historier, energi og kunnskap skal vere med å få fleire til å satse på økologisk produksjon. I dag møtast dei alle og alle har fått fem minutt til å presentere seg sjølv og produksjonen sin. 

Her finn vi den unge økologiske mjølkeprodusenten frå Vik i Sogn. Vi har Inn på tunet-garden som også driv med bærproduksjon. Vi finn kornprodusenten som har vore med og etablert Økologisk spesialkorn, som går så det suser. Solbærprodusenten frå Ringsaker som produserer og sel "Fars solbærsaft". Den økologiske kyllingprodusenter frå Østfold som leverer til Stange kylling. Landsbykjøtt - ein smak av Randaberg treff vi også. Fargerike gulrøtter frå Valborg. Eplemost frå Egge Gard. For å nemne nokre bønder til inspirasjon. 

Felles for dei er at dei trur på det dei driv med. På produktet sitt. Og tenar pengar på det dei driv med. Dei har alle det som skal til for å inspirere. Og for ein nynorskentusiast er det moro å legge merke til at økologiske produsentar ser ut til å nytte nynorsk i sine presentasjonar i større grad enn konvensjonelle (dette er i beste fall ei hypotese, og meir kva vi kan kalle ein observasjon). 

Eg satsar på at eg også skal bli inspirert. I år har nemlig eg også tenkt til å starte som hobbyagronom i min eigen hage. Og eg satsar på at eg skal klare å få eit eller anna til å vekse opp frå jorda utan bruk av sprøytemidler og kunstgjødsel. 



Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein