Gå til hovedinnhold

Vekas verste dag

Eg likar jobben min. Det er ikkje det. Eg berre hatar bussturen på veg tilbake til Oslo sundagskveld. 

I skrivande stund sitt eg på bussen. Har sagt hade til Trond. Og til huset. Kjenner eg gler meg noko heilt enormt til fredag og påske. Ti dagar heime. I huset vårt. Eg skal måle gang, soverom og babyrom. Og så skal eg bake. Og gå på tur. 

Trond har kjøpt truger til meg! Eg skjønner kva han hintar til, men eg vart ikkje fornærma. I helga fekk eg berre testa dei ein tur rundt huset. I påska blir det langtur! 

Pendlarlivet blir hardare og hardare. Etter vi kjøpte oss hus vart det verre. Med veksande mage endå verre. 

Eg både gruer og gler meg til permisjon i juni. Eg kjem til å sakne jobben. Eg kjem til å sakne mykje med Oslo og eg kjem sikkert til tider å bli veldig rastlaus etter nokre månader heime. Det eg ikkje kjem til å sakne er nesten fire timar på buss kvar einaste sundag. 

På bygda lev vi beskytta frå mykje. Priskrig på smågodt til dømes. Kanskje like greit sidan eg desperat prøver å unngå alt for stor vektauke. 



Kommentarer

  1. Silje Helén Nysæther Malm13. mars 2016 kl. 19:34

    Eg kjenner meg so att i det du skriv.

    Eg er framleis folkeregistrert i Hardanger, og eg reiser heim (for sjølv etter fem år på Austlandet so er det Hardanger som er "heima") so ofte eg kan. Eg elskar turane heim. Men eg HATAR buss- eller togturen austover.

    Mange spør meg kvifor eg ikkje berre flyttar attende til Hardanger sidan eg nyttar eitkvart høve til å snakka om kor mykje betre alt er der. Sanninga er at eg hadde vorte rastlaus etter ei veka. Maks.

    Eg elskar det sentrale Auslandet med eit utal byar innanfor ein times radius, eg elskar natt- og sundagsopne verksemder, eg elskar det velutvikla kollektivnettet som gjer at eg kan nå overnemnde byar kva tid som helst på døgeret og gjerne fleire gonger i timen.

    Men...hjartet mitt er i Hardanger. Det er det som er heima. Det er der identiteten min ligg.

    Prisen eg betaler for å ha inngått eit kjærleiksforhold til to landsdelar (med ulendt terreng imellom) er utalege timar på buss og tog.

    SvarSlett
    Svar
    1. Flott skrive. Eg kjenner meg att i dette. :)

      Slett
  2. Svar
    1. No er det vel ikkje bussen som er problemet, men tida det tek og at eg er nøydd til å reise frå huset mitt, kjærasten min og Heggenes. Det hadde nok blitt verre med bil. Dessutan er det nokon av oss som tenkjer på miljøet også. :)

      Slett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…