Gå til hovedinnhold

Lykkelige omstendigheter?

I løpet av dei siste vekene, er folk blitt mykje meir opptekne av korleis eg har det. Korleis eg føler meg. Korleis formen er. Om eg gler meg.

For meg, som eigentleg meiner at folk bør passe på seg sjølv framfor andre, er det vanskeleg å skulle prate med alle moglege om bekkensmerter, søvnproblem og krampe i leggen (kvar jævla natt!). Eg har likevel skjønt at folk meiner det godt når dei spør, så eg er blitt flinkare etter kvart til å svare høflig (i staden for som i starten når eg svarte: "Det er heilt jævlig, og eg vil eigentleg ikkje prate om det").

Sanninga er at eg er i fin form - tross alt. Eg blir likevel noko sjokkert og lettare forbanna kvar gong nokon kallar det å vere i "lukkelige omstendigheter". Det er ikkje det, ser du! Det er ikkje moro å vekse i alle retningar, føle seg som ei oppblåst pølse, at det strammer over alt og at du må opp kvar einaste natt for å strekke ut dei pokkers leggene fulle av krampe.

Det er heller ikkje moro å oppleve at kjærasten din ser på deg i smug og skrattar. Det er ikkje moro å spørje han kva han skrattar av og han svarar med verdas største latter: "Du er blitt så tjukk".

Det er ikkje moro å gå gjennom Oslo ein solskinsdag og sjå alle menneska som sit der glade, tynne og lykkelege og drikk cava frå bøtte.

Sanninga er at eg føler meg alt anna enn lukkeleg. Eg føler kroppen min er øydelagt. Eg føler det er ei evighet til eg kan drikke vin att. Og eg skjønner ikkje korleis eg skal overleve desse siste tre månadene når eg allereie no er i ferd med å få problem med å knyte skolissene mine.

Så neste gong du spør om korleis eg eigentleg har det, kan det hende eg seier som det eigentleg er: "Eg føler meg som ein dass. Eg føler meg ulukkeleg. Eg grin kvar einaste veke fordi eg saknar kjærasten min. Eg grin viss eg ser bilete av små grisungar. Eg grin når eg tenkjer på babyen som veks inni magen min og eg er redd han skal få klaustrofobi inni der når han for kvar dag som går får mindre og mindre plass. Og oppi alt det her, får eg heller ikkje sove om nettene".

Så viss du tykkjer eg ser sur ut når du eigentleg forventer at eg går rundt og smiler i lukkelege omstendigheter, så kan du kanskje ha litt medkjensle. Og for guds skuld; ikkje prøv å ta meg på magen!

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år.

Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg. 
Terningkast: 2 

Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt?
Terningkast: 5 
Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det. 
Terningkast: 3
Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein song som får meg i godt humør. Ved fy…