Gå til hovedinnhold

Ei veke i Valdres

Denne veka har eg fått ein liten forsmak på korleis livet i permisjon blir (vel - det har eg eigentleg ikkje fått, men eg får i alle fall kjensla av korleis det er å vere heime fleire dagar i strekk). Pga diverse avtaler som ein kommande baby fører med seg, har eg denne veka vore på Heggenes, og ikkje i Oslo.

Når du jobbar i Landbruks- og matdepartementet, er det jo fint å jobbe i omgjevnader der du faktisk ser ut glaset og ser jordbruksverksemd og ikkje betong. Det har eg gjort denne veka.

Etter at arbeidsdagen er slutt, er det tid for handling av mat. Denne gongen trengte vi berre egg, og dei kjøper vi ikkje på butikken, men av ein bonde på sju år. Han har verdas beste egg, og pga jordbruksoppgjøret hadde prisen no gått opp med 50 %. Eg prøvde å si at det var meir enn kva Bondelaget kravde, men det hjalp visst ikkje.

På gardsutsalet treff vi også denne her vesle karen. 



Trond får også helsa på to krabater. Eg drømmer om ein liten kjælesau. Trond har strekt seg så langt at han har gått med på at eg kan få ein katt. 

På kvelden ser Trond på fotballkamp. Eg lagar mat. Eggerøre, sjølvsagt. Verdas beste. 

Dagen etterpå er det tur til Gjøvik og ein ekstra ultralyd for å sjekke at babyen har det bra. Sidan eg er hjarteoperert er det viktig å sjekke at hjartet mitt pumpar nok blod til den vesle karen. Det gjer det. I følgje legen veks ungen som berre det (hjelpe meg - betyr det at han blir ein kjempe?) og er no to kilo. Omtrent 1/10 av det eg har lagt på meg, med andre ord. 

Etterpå tek vi ein tur til Ikea. Nokon vil påstå at det er ein større belastning for hjartet enn eit svangerskap. 

Men, Ikea på Ringsaker var ein overraskande positiv oppleving. Nok av folk som jobbar der, alltid hjelp å få og dei hadde alt vi skulle ha på hyllene. Og butikken var ryddig. Og fin!

Ganske sur Hanne på Ikea. Ta bilete av alt, for så å finne det på lagerhyllene. Siste del mest keisamt, men denne gongen opplevde eg for fyrste gong at dei hadde alt vi skulle ha. Hurra for Ikea Ringsaker!

Så stressa vi heim for å rekke folkemøte om kommunereform. Slik kjem livet mitt til å bli. Eg må gå på folkemøte på kveldene og engasjere meg i lokalsamfunnet. Så kan eg klage litt på alle andre etterpå, men utan eigentleg at eg gidd gjere noko med det sjølv. Før eg blir tvinga til å bli med i FAU om nokre år. 

Dei som kjenner meg, veit at det verste eg veit er folk som ikkje tek standpunkt. Folk som er einig med alle. Folk som ikkje tør å stå for noko. Politikarar som seier: "Ja, det var interessant, det skal eg sjå på", mens dei eigentleg veit at det kjem dei aldri til å gjere noko med. Meg som politikar er meir typen som seier: "Nei - det har eg ikkje pengar til" eller "Nei - det kjem eg ikkje til å prioritere". Mange meiner sikkert det er brutalt. Eg meiner det er ærleg. Har eg bestemt meg for noko er det mest ærleg å seie det. 

Fem ordførar. To har tatt standpunkt for kommunesamanslutning. Ein er motstandar. To har ikkje bestemt seg! Eller dei tør ikkje seie kva dei har bestemt seg for! Det er heilt utruleg!! Her arrangerer dei altså folkerøysting, og forventar at innbyggjarane skal bestemme seg anten for eller mot. Men dei sjølve? Nei, dei vil ikkje seie kva dei meiner! Fordi dei seier det er så vanskeleg!!

Eg blir heilt matt av slikt. Altså; det er lov å seie at ting er vanskeleg. Men klarar du ikkje bestemme deg, bør du ikkje bli politikar. Klarar du å bestemme deg, men ikkje tør stå for kva du har bestemt deg for, så bør du heller ikkje bli politikar. Så enkelte er det. Det finst nemlig andre jobbar der folk kan bestemme for deg!

Dei fem ordførarane til høgre. Eivind Brenna, Kåre Helland og Inger Torun Klosbøle har bestemt seg. Dei to andre klarar ikkje, eller vil ikkje  bestemme seg. Og slike menneske har folk tillit til at skal leie kommunen og vere handlekraftige? Heilt utruleg! Eivind Brenna var, etter mi meining, kveldens tydeligaste. Det sett eg pris på! Var dette eit personval, ville eg stemt på han (jada - så er vi einige om at Valdres bør bli ein kommune også - det pregar sjølvsagt dette synspunktet).


På måndag blir det jamen nok ein dag heime i Valdres før turen går tilbake til Oslo (blir fint det også). Måndagen blir mellom anna nytta til å sjå fødselsvideo hjå jordmor i lag med Trond, for så å ha ei samtale etterpå. Eg veit ikkje om eg klar for dette, men begynner no å skjønne at det er enkelte ting ein berre må gjennom og at det ikkje finst ein angreknapp. 

På måndag skal eg også stemme. Eg skal stemme for ein større kommune. Det valet er forresten tusen gonger enklare enn å velje barnevogn. Der er eg omtrent like vinglete og ubestemmeleg som enkelte ordførarar i Valdres er. 




Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år.

Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg. 
Terningkast: 2 

Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt?
Terningkast: 5 
Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det. 
Terningkast: 3
Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein song som får meg i godt humør. Ved fy…