Gå til hovedinnhold

Nei! Det var ikkje ein sjokk-exit! Det var heilt venta.

Eg sluttar aldri å bli overraska over norske medier sin inngang i Eurovision Song Contest. Det verkar nesten som dei trur vi kjem til å vinne kvart einaste år. Og vi har tydeligvis den beste låta kvart einaste år. Og dei som ikkje forstår det, skjønner ikkje sitt eige beste. Resten av Europa ligg nemlig litt bak vår musikksmak.


I år har vi vore langt nede på bettinglistene. Det er ingen som har spådd Noreg i toppen. Det har vore over tjue land som bookmakerane har meint at etter all sannsynlegheit kom til å gjere det betre enn oss. Det bryr riktignok ikkje norske MGP-journalistar seg om. Noreg er nemlig best. Uansett. 

Nei, kjære alle norske aviser. Det var ikkje eit sjokk at Noreg ikkje kom vidare. Det var heilt venta. 

Javisst er det trist. Javisst kan vi meine det er surt. Javisst meiner også eg at Noreg hadde betre låt enn mange av dei som gjekk vidare. Men vi var ikkje gode nok. Sorry!

Og ver snill; spar oss for konspirasjonsteoriane. Det er ikkje Øst-Europa som har bestemt seg for å halde Norden ute av konkurransen. Sverige vann i fjor. Noreg har vore i finalen stort sett kvar einaste gong dei siste åra. Og det hender også i blant at alle nordiske land er saman i finala. Og veit de kva? Vi stemmer på kvarandre vi også - akkurat som andre naboland. 

Men det hender også at vi vinn. Det er faktisk ikkje så altfor lenge sidan sist. Og etter det har vi til og med henta ein del poeng frå alle deler av Europa. 

I år var vi dessverre ikkje gode nok. Det har vi moglegheit til å gjere noko med til neste år.



Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…