Gå til hovedinnhold

Drømmen om Syden - livet i permisjon, del 4

Eg elskar ferie. Eg elskar å reise. Eg elskar charterturar. Eg elskar å ligge ved eit basseng eller på ei strand mens eg les bok og høyrer på musikk. Eg elskar varmen utover kvelden. Eg elskar å ete middag på restauranter. Eg elskar å nyte eit glas vin til solnedgangen. I eit anna land.

Eg elskar rett og slett Syden.

Eg elskar også draumen om Syden. Bestilling av turen er halve moroa. Lengselen etter å reise. Sjå på bileta av hotellet vi skal bu på og staden vi skal til. Glede seg til å reise. Å ha noko eg kan sjå fram til.

Her er eg lykkeleg. I Syden. I fjor. Det blir med drømmen i år. 

I år blir det ingen ferie. Og det gjer meg enormt deprimert. Eg har ingenting å sjå fram til, brukar eg å seie. Trond brukar å bli sint på meg når eg seier det. Og han meiner at, i tillegg til at vi har "alt" å sjå fram til, bør vi heller bruke pengane til alt som må fiksast i huset. Dessutan er det mykje finare i Valdres enn alle andre plassar, seier han.

Mest vanleg googlesøk for meg dei siste dagane har vore "Syden med baby" i alle moglege variantar. Kor gamal bør babyen vere før eg tek han med på ferie? Her finst det ikkje noko fasitsvar (sjølvsagt). Eg har likevel funne ut at tre månader er passe tid. Uti oktober-november-desember kan det forsvarast å ta med ein baby på tur har eg resonnert meg fram til, og eg tilpasser søk etter turar til det.

Eg ser på hotell. På plassar eg kan reise til. Eg har akseptert at eg aldri får med meg Trond til Thailand eller Mexico, men kanskje eg kan overtale han til å bli med til Gran Canaria? Det er tross alt ikkje så langt, sjølv om han nok meiner han er for kul for "Granka".

Eg drømmer om suite med direkte utgang til basseng. All inclusive hotell. Fem stjerners hotell. Spa. Treningsrom. Paraplydrinkar. Varme. Gåturar med vogn. Babysvømming. Eg og babyen i vatn. Vi smiler og er lykkelege. Eg elskar dette livet, og det gjer sjølvsagt babyen (som altså endå ikkje er født, om de lurte) også.

Eg ser på alternativ. Ser at det allereie begynner å bli utseld slike drømmerom med direkte utgang til basseng. Sier til Trond; "Vi må bestille no! Det hastar". Han ser dumt på meg. Lurer på om det har rabla for meg.

Og ja; eg veit vi må vente. Til babyen har kome. Til vi veit korleis livet blir. At om maks to veker er det ikkje lenger mine eigne ønskjer og drømmer som skal bli prioritert. Sukk!

Eg veit også at babyen ikkje kjem til å glede seg til Sydentur, slik som eg vil gjere. At han ikkje kunne brydd seg mindre om han er i Syden eller her heime. Antageligvis er det aller beste for han å vere heime. Ferietur det fyrste året er mest for min del - ikkje for han sin del.

Men inntil vidare lev eg med drømmen. Drømmen om den smilande babyen og meg i eit basseng. Eg er lykkeleg og då er babyen lykkeleg.

Trond ligg og halvsøv med ein øl, og tenkjer plutseleg at dette livet ikkje er så aller verst, og at vi kan tilbringe permisjonstida i varme strøk i staden for i vintertunge Heggenes.

I drømmen min er vi nemlig verdas lykkeligaste vesle familie, som slappar av i eit basseng og høyrer palmesusen i det fjerne.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…