Gå til hovedinnhold

Drømmen om Syden - livet i permisjon, del 4

Eg elskar ferie. Eg elskar å reise. Eg elskar charterturar. Eg elskar å ligge ved eit basseng eller på ei strand mens eg les bok og høyrer på musikk. Eg elskar varmen utover kvelden. Eg elskar å ete middag på restauranter. Eg elskar å nyte eit glas vin til solnedgangen. I eit anna land.

Eg elskar rett og slett Syden.

Eg elskar også draumen om Syden. Bestilling av turen er halve moroa. Lengselen etter å reise. Sjå på bileta av hotellet vi skal bu på og staden vi skal til. Glede seg til å reise. Å ha noko eg kan sjå fram til.

Her er eg lykkeleg. I Syden. I fjor. Det blir med drømmen i år. 

I år blir det ingen ferie. Og det gjer meg enormt deprimert. Eg har ingenting å sjå fram til, brukar eg å seie. Trond brukar å bli sint på meg når eg seier det. Og han meiner at, i tillegg til at vi har "alt" å sjå fram til, bør vi heller bruke pengane til alt som må fiksast i huset. Dessutan er det mykje finare i Valdres enn alle andre plassar, seier han.

Mest vanleg googlesøk for meg dei siste dagane har vore "Syden med baby" i alle moglege variantar. Kor gamal bør babyen vere før eg tek han med på ferie? Her finst det ikkje noko fasitsvar (sjølvsagt). Eg har likevel funne ut at tre månader er passe tid. Uti oktober-november-desember kan det forsvarast å ta med ein baby på tur har eg resonnert meg fram til, og eg tilpasser søk etter turar til det.

Eg ser på hotell. På plassar eg kan reise til. Eg har akseptert at eg aldri får med meg Trond til Thailand eller Mexico, men kanskje eg kan overtale han til å bli med til Gran Canaria? Det er tross alt ikkje så langt, sjølv om han nok meiner han er for kul for "Granka".

Eg drømmer om suite med direkte utgang til basseng. All inclusive hotell. Fem stjerners hotell. Spa. Treningsrom. Paraplydrinkar. Varme. Gåturar med vogn. Babysvømming. Eg og babyen i vatn. Vi smiler og er lykkelege. Eg elskar dette livet, og det gjer sjølvsagt babyen (som altså endå ikkje er født, om de lurte) også.

Eg ser på alternativ. Ser at det allereie begynner å bli utseld slike drømmerom med direkte utgang til basseng. Sier til Trond; "Vi må bestille no! Det hastar". Han ser dumt på meg. Lurer på om det har rabla for meg.

Og ja; eg veit vi må vente. Til babyen har kome. Til vi veit korleis livet blir. At om maks to veker er det ikkje lenger mine eigne ønskjer og drømmer som skal bli prioritert. Sukk!

Eg veit også at babyen ikkje kjem til å glede seg til Sydentur, slik som eg vil gjere. At han ikkje kunne brydd seg mindre om han er i Syden eller her heime. Antageligvis er det aller beste for han å vere heime. Ferietur det fyrste året er mest for min del - ikkje for han sin del.

Men inntil vidare lev eg med drømmen. Drømmen om den smilande babyen og meg i eit basseng. Eg er lykkeleg og då er babyen lykkeleg.

Trond ligg og halvsøv med ein øl, og tenkjer plutseleg at dette livet ikkje er så aller verst, og at vi kan tilbringe permisjonstida i varme strøk i staden for i vintertunge Heggenes.

I drømmen min er vi nemlig verdas lykkeligaste vesle familie, som slappar av i eit basseng og høyrer palmesusen i det fjerne.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Min onde bebi og meg

Etter å ha lese diverse babynettstader og mammanettstader dagleg dei siste månadene, har eg lært veldig mykje om kva andre mødre har som utfordringar.

Eg har slik skjønt at eit vanleg spørsmål nybakte mødre får, er dette: "Er han snill då?". Eg har også lese meg til at dette er eit spørsmål som provoserer mange, sidan det faktisk er vanskeleg å definere om ein bitteliten bebi er snill eller slem.

Difor burde eg vore førebudd då eg sjølv fekk dette spørsmålet. Det var eg imidlertid ikkje. Spørsmålet kom overraskande, og eg burde ha lagd meg nokre artige svar eg kunne brukt og som kunne stoppa kjeften på grand-tantene (det er alltid tanter!) slik at dei spurte litt lurare neste gong dei lurer på noko om bebien.

Det klarte eg ikkje, og eg endte (som vanleg) opp med å svare noko dust. 
Grand-tante: Er han snill då?
Hanne: "Det er vel litt vanskeleg å definere om ein bebi er snill eller slem allereie no"
Grand-tante: Eg meiner, skrik han mykje?
Hanne: Han skrik når han er sv…

Mammaen din er så glad i deg!

Plutseleg er eg blitt eitt av desse irriterande menneska som omtaler meg sjølv i tredjeperson. Det skjer sjølvsagt berre i samtale med vesle bebien min, men sidan det stort sett er berre han eg pratar med om dagen, skjer dette heller ofte.

- Mammaen din skal berre ein liten tur på do, skjønner du
Slik startar dagen når eg må forlate Sigmund åleine i senga vaken og nesten på gråten om morgonen. Eg må fortelje han at eg snart kjem tilbake for å hente han, men at blæra til mammaen hans ikkje er som før og at eg difor må på do.
- Du skjønner, Sigmund, at mammaen din er ikkje så flink til å gjere knipeøvingar

Vi går inn til stellebordet, og der fortsett det: "No skal mammaen din berre finne fram ei bleie, skjønner du. Mammaen din er så glad i deg. Du er sååååå søt".

I løpet av ein dag har eg tatt meg sjølv i å si dette:
- Mammaen din er så glad i deg (dette seier eg ofte)
- Mammaen din elskar deg
- Mammaen din må berre ta på deg lue, skjønner du - fordi det står i Mammabøkene at små bebi…

No har det rabla - livet i permisjon, del 7

"Eg trur det er på tide at du får litt meir fødekjensle, og litt mindre feriekjensle" sa Trond til meg då han kom att frå jobb i går. Eg satt i stolen. På akkurat same plass eg satt då han reiste.

Altså. Slik seier du berre ikkje. Eg vart djupt fortvila og kasta ein serviett på han. "Trur du eg tykkjer det er så jævla moro å vere gravid?" skreik eg, med augo som Cruella de Vil. "Litt humor må du vel tåle", meinte Trond. 
Eg må berre seie at eg er svært lite mottakeleg for humor, gode råd, andre sine fødehistorier og alt mogleg anna av bullshit ala: "Det er heilt vanleg å gå over tida" eller "Eva gjekk ti dagar over. Ungen hennar vart seks kilo". Faktisk er det i ferd med å rable fullstendig for meg, så folk bør vere svært forsiktige i nærleiken av meg.

Fem dagar sidan termin. Eg trudde eg klarte meg bra. I går forstod eg at eg absolutt ikkje klarer meg bra.

I går kveld skulle eg fortelje Trond ei morosam historie om då eg hadde lagd me…