Gå til hovedinnhold

20 dagar med bebi

Bebien har no tatt fullstendig kontroll over meg og livet mitt. Eg er blitt redusert til ein TV-slave, som har gitt opp det meste og som forstår at plassen min er i ein lenestol med puppar som flagrer i alle retningar. Dei skal lufttørke, skjønner du. Og då kan vi like godt la dei henge ute konstant.

Tjue. Dagar bebien har levd utanfor magen min. Eg er glad for at han endeleg kom ut. Bebien skulle nok ønskje han framleis var inni der, der alt var trygt og forutsigbart. 

Fire. Timar eg ser på tv2 nyhetskanalen dagleg. Eg er ekspert i å sjå dei same innslaga oppatt og oppatt utan å få med meg ein døyt av kva dei handlar om. 

Meg og bebien i stolen framfor tv-en. Bebien tek her ein lur mellom måltida. Viss han får bestemme (og det gjer han jo), skal han helst ligge oppå meg heile tida. 

Tre. Timar bebien har sove i eitt strekk på det lengste desse tjue dagane. 

Eitt. Glas vin eg har drukke på tjue dagar. Eg som hadde sett for meg at eg skulle nyte eit glas vin på kveldstid (kvar kveld!) etter at bebien hadde lagt seg. Gløm det! Timane mellom klokka seks og ti på kvelden går med til amming. Konstant! Det er berre å sitte i stolen og la bebien ligge ved puppen. Eg må berre passe på å ha Pepsi Max, fjernkontroll og nok kjeks i nærleiken. Klokka ti gir eg opp (for ørtande gong) og legg meg i senga i lag med bebi. Der sovnar vi omsider - før bebi vaknar opp mellom 1 og 2 ein gong og desperat prøver å finne vegen til puppen. 

Seks. Talet på amme bh-ar eg har kjøpt. Netthandel er blitt min nye hobby. Eg har innsett at det tek lang tid før eg kan gå i normale klede att. Alt må kunne opnast for at puppane lett skal sprette ut.

Ti. Talet på bleier skifta i døgnet. Eit fleirtal av dei med gul bæsj. Eg som aldri har skifta ei bæsjebleie før i heile mitt liv, taklar det ganske fint. Det er bebien min sin bæsj. Og det er sjølvsagt ikkje ekkelt. Eg og Trond har til og med samtaler om bæsjen. 

Åtte. Gonger bebien har tissa på meg på stellebordet. 

Fem. Kilometer eg og bebien har gått på trilletur på det lengste. Endeleg er eg i såpass form at det ikkje er smertefullt å gå. Heldigvis likar bebien å gå tur. Eg også. No er eg blitt såpass avslappa at det går minst ti minutt mellom kvar gong eg sjekkar at han pustar. Eg høyrer på musikk og koplar ut. Bebien er roleg på heile turen. Eg vurderer no om det er akseptabelt å ta med vin på tur, sidan det verkar som at einaste tidspunkt bebi ikkje vil ha mat, er når vi er i bevegelse.

 Bebi-selfie! 

Trilleturlandskap. Bebien søv. Eg høyrer på musikk og er stolt over både vogn og bebi. Vogna er forøvrig ein av dei få tinga vi har kjøpt nytt. Går som ei kule! Og ja; vi brukar insektsnetting, så de treng ikkje gå heilt amok i kommentarfeltet. 


Null. Knipeøvingar eg har tatt før klokka 20, når eg desperat tek ti (altfor) raske for å kompensere for at eg har gløymt dei heile dagen. 

Tusen. Gonger eg har sjekka om bebien pustar. 

150. Kjeks eg har ete mens eg sitt i stolen og ser på TV og ammar. 

12. Kilo som er borte. Dei forsvann alle den fyrste veka. Før eg vart hekta på kjeks. 

500. Kilokaloriar som visstnok skal forsvinne per dag på amming. 

14. Gåver bebien har fått. Takk til alle snille folk som sett pris på han.  Som gir gåve til oss sjølv om eg sikkert ikkje gav dei gåve då dei fekk bebi sist. 

57. Gonger Trond har tatt parti med bebien viss eg fortvila bryt ut at bebien for all del ikkje må putte handa si mellom puppen og munnen eller at han no må slutte å gråte - eg gjer jo så godt eg kan! Slik kjem det til å bli skjønner eg - Trond og bebien rotter seg saman. Mot meg! 

Trond elskar bebien. Og kjem alltid til å vere på hans lag. Det er forsåvidt OK. Akkurat no.

Tusen sillioner trillioner. Gonger eg har tenkt eller sagt kor mykje eg elskar bebien. Eg er fylt med så mykje kjærleik eg ikkje visste var mogleg. Sjølv om det har vore 20 dager i ufriheit og eg veit han kjem til å vere avhengig av meg i mange veker endå. 

Han er skapt av oss. Og vi skal sørgje for at han taklar denne verda, som han framleis ser på som så utrygg. 

Så får det heller vere at eg må vente nokre veker til på det glaset med cava. 


Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Korleis få trent når du er åleine med ein 1-åring heile dagen?

Dei siste månadene har trening vore min ultimate form for åleinetid og måte å hente overskot på. Anten det har vore i form av å springe ut ein kort tur, gjere nokre øvingar med kettlebell'n på gardsplassen eller stikke på treningsrommet i Heggenes. I Oslo har eg meldt meg inn hjå Sats Elixia, og eg har funne ut at eg verkeleg elskar å vere med på gruppetrening (som eg ikkje skjønner kvifor eg ikkje gjorde før når eg hadde masse tid?), og for ikkje å prate om dampbad eller badstue etterpå. Eller ein laaang dusj!


Den veka her er eg imidlertid åleine med Sigmund i Oslo for å ha vakt på jobben. Sidan eg blir sur og lei om eg ikkje får trent og får den åleinetida, var min store bekymring for korleis dette skulle gå denne veka. Korleis får dei som har eineomsorg for ungar eigentleg trent?


Eg har barnepass inkludert i Sats-medlemskapet mitt, men eg har ikkje hatt hjarte til å plassere han der den veka her, sidan eg har vore oppteken av at dette også skal bli "Hanne og Sigmund sin dr…

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv.

Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten.

Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgo…

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år.

Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg. 
Terningkast: 2 

Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt?
Terningkast: 5 
Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det. 
Terningkast: 3
Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein song som får meg i godt humør. Ved fy…