Gå til hovedinnhold

Toby innfridde!

Er på veg heim til Valdres ein tur no, og har trådlaust nett på bussen. Og då går jo bussturen som ein leik. Bortsett frå at eg ikkje skjønner, når det nesten er heilt tomt på bussen, kvifor to skravlegutter med oslo-dialekt, som stanker dårleg etterbarberingsvatn, må sette seg rett foran meg. Dei ser vel at eg vil vere i fred? Og no er eg i det evige dillemmaet; skal eg demonstrativt flytte meg så langt vekk frå dei som det er mogleg å komme? Eg VEIT at resultatet truleg er at det kjem på større skravlebøtter i Sandvika eller på Hønefoss og sett seg foran meg, og kva gjer eg då? Så resultatet blir at eg skrur opp musikken på full guffe, og forsøker å oversjå/overhøre dei. Men frykteleg irriterande!!!!

Toby Keith innfridde nesten på konserten på laurdag. Han fekk nokre verkelege lunkne vurderinger i avisene, men dei var truleg ikkje heilt objektive (eller subjektive, slik som meg). Best var Dagsavisen som samanlikna låtene hans med partiprogrammet til Frp (og eg trur ikkje det var eit kompliment!). Eg vart mest skuffa over at han ikkje spelte Courtesy of the red, white and blue. Truleg fordi nokre dårlege rådgjevarar har fortalt han at han ikkje må spelle krigshissarsongar i sosialdemokratiske Noreg. Hallo?? Sjølv om Noreg er venstrevridd, så trur eg ikkje dei som går på countrykonsert er radikale. Også finn eg ut han har spelt låta i Bergen. Då blir eg forbanna!! Men truleg spelte han songen i Bergen som følge av at pøbler hadde vore på ferde i sentrum natt til sundag, og for å oppmuntre til innsats for å bygge opp pepperkakebyen på nytt, og til å ta pøblene. Så får vi verkeleg håpe bergensfolket klarer nettopp det! :)

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser