Gå til hovedinnhold

Siste arbeidsveke på Stortinget

No er eg inne i mi siste arbeidsveke her på Stortinget. Det er veldig rart. Dette har vore arbeidsplassen min i 2 1/2 år, og eg har stort sett hatt det veldig bra.

Eg hugser ein marsdag i 2007, då eg satt og sveitta over masteroppgåva mi. Eg hadde i tillegg nettopp kjøpt meg leilighet og levde stort sett på havregraut og nudler. Eg var i full gang med å fullføre masteroppgåva mi, og håpa eg skulle klare å levere til juni (sjølv om eg mistenkte det ville bli fyrst i september). Så fekk eg ein telefon frå Anders Anundsen, som då var utdanningspolitisk talsperson for FrP, som lurte på om eg hadde moglegheit til å begynne å jobbe her, sidan utdanningsfolka våre desperat trengte ny rådgjevar. Og eg skulle helst ha starta i går, som han sa.

Eg takka nei med ein gong, og sa at det kan eg ikkje. Eg må fullføre masteroppgåva mi (utdanning kjem fyrst), men eg ba likevel om å få tenke meg om eit døgn. Eg skal innrømme hovudårsaken til at eg dagen etter takka ja til jobben, var økonomi, men nok også at eg hadde litt lyst til å få meg ein jobb, og ikkje berre sitte i lesesalen på Marxistisk institutt på Blindern. Men eg hadde tidligare sagt: "Aldri i verden om eg skal bli politisk rådgjevar. Eg skal få meg ein skikkelig jobb". Fire dager seinare hadde eg starta i jobb på Stortinget (og ja, eg fekk fullført masteroppgåva samme året, men fyrst i november). Og no har eg vore her i snart tre år.

Eg har hatt fine år. Eg har lært mykje. Både om politikk, samfunn og meg sjølv. Eg ville aldri ha vore utan desse åra. Eg har også hatt ein fleksibel arbeidsgjevar som har gjett meg lønna permisjon til etterutdanning (Praktisk-Pedagogisk utdanning) og som aldri har vore vrang i forhold til at eg får fri til å ta vare på dei andre verva eg har i partiet.

MEN: eg kan ikkje bli her lenger no. Eg må ut i den verkelege verda. Det er ikkje sunt å gå rett frå Blindern til Stortinget - frå ei boble utanfor den verkelege verda, til ei annan.

Har no nett vore på Stortinget sin julelunjs no. Så blir det Stortinget sitt julebord i kveld (for alle som har sitt virke på huset). Det blir mitt siste julebord. Dette blir rart, og eg kjem til å savne mange gode kollegaer. Det er ei rekke hyggelege personer som jobber her, og dei fleste er skikkeleg kule. Men vi får håpe at eg får moglegheit til å møte som vararepresentant i løpet av perioda, slik at eg kan komme tilbake som innsatt, og ikkje ansatt for nokre dagar. :)

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser