Gå til hovedinnhold

Ein sommar i ein bygdetulling sitt liv

På fredag starta eit nytt kapittel i livet mitt her i Høyanger. Eg fekk endeleg kopla meg opp til nett, så no har eg trådlaust nett til alle dingsane mine i kåken min. Det er ei heilt ny verd; alle moglege radiokanalar, spotify, akkurat den musikken eg vil ha, og ikkje minst; eg kan blogge når eg vil.

Etter at eg flytta til Høyanger har eg kvitta meg med tven (att) og eg er blitt vegetarianar (att). Forsøk på å gjere livet mitt meir meiningsfullt ved å bli meir aktiv og sunn. Folk som kjenner meg veit at eg har ein tendens til å vere både fysisk og mentalt lat - å ha tv hjelp ikkje akkurat på nokon av delane.

Etter å ha synkronisert telefon med mac'en min, såg eg att eg har ein haug med bilete (av varierande kvalitet) som eg ikkje har fått publisert, og eg har ikkje skrive om alle dei artige tinga eg gjorde i sommar (vel..eg gjorde ikkje så mange artige ting i sommar, men eg gjorde i alle fall noko). Så her kjem ei sommarkavalkade av ein sommar i unge Blåfjelldal sitt liv.

På hyttetur med veninne

Sommar i Valdres betyr tur på hytta. Denne gongen tok eg med meg Marianne, som er ein fantastisk skribent og som eg vart kjend med på vidaregåande på Fagernes, der vi mellom anna forska på råning og rånekultur. Vi drakk store mengder med vin, og kom attende utkvilte og fulle av myggestikk.


Trollrock og Hellbillies

Fekk med meg ein festival i sommar, og det var trollrock. Høgdepunktet var sjølvsagt Hellbillies, der eg fekk plass heilt framme, og gnåla heile konserten gjennom. Og ja, tok ein haug med bilete.




På tur i Aurland 


Eg budde i Aurland frå eg var null til fire år. Eg hugsar ikkje så mykje av det, men eg har altså budd i Sogn og Fjordane før. No ønskja eg å reise dit for å oppleve slike ting eg har gløymt. Gjere ein del turistting, og besøkje gamle vener.

På veg ned til Aurland via Hol. Denne vegen reiste vi alltid då vi skulle besøkje Aurland då eg var liten. Og eg hugsar han som bratt, smal, svingete og full av tunnelar. Ikkje så dramatisk i vaksen alder, men dramatisk nok.


 Den overprisa Flåmsbana, som eg personleg tykkjer er noko oppskrytt. Men sidan eg ikkje hugser sist eg tok bana, måtte vi gjere det no. 

 Aurlandsdalen. Ein flott tur som vi vel brukte ein fem-seks timar på. Flott oppleving. Bratt, smalt og dramtisk. Men ikkje så skummel som Besseggen. 


Stegastein. Utsiktspunkt i Aurland. Knallbratt og smalt på vegen opp, men utsikten er verdt den dramatiske turen opp dit. 

Kjøpt meg drill.


Det er ikkje ein ting eg ikkje klarar!

På tur med snøggbåt til Bergen 
 Debuterte på snøggbåt til Bergen i vakkert solskin - på veg til møte i programutval for skule, utdanning og forsking i partiet. 

På toppen av 2500 trappetrinn

No har eg vore til toppen av begge trappene i Høyanger. Min favoritt er den lengste på 2500 trinn. Ikkje fordi eg er ein sporty jævel, men fordi trappetrinna er lågare.

På toppen av 2500 steg

Du kan også ta trallebana opp og ned viss du vil. Det hadde eg aldri tørt. Jaggu skummelt nok å gå opp om ein ikkje skal køyre nedover i ei slik bittelita vogn. 


Ferie ja....no har det regna i over ei veke i strekk her i Høyanger. Eg er solsjuk, men veit at det blir lenge til eg får sjå sola att. Vil færra til Mexico, ligge på ei strand og drikke margaritas heile dagen. I jula kanskje....

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser