Gå til hovedinnhold

Frå tidstjuvar til MRSA til Svalbard

Dagane går altfor fort, og eg rekk visst aldri sette meg ned for å lage eit velreflektert innlegg til denne bloggen. Det er dumt. I staden fortel eg om kva det er som gjer at dagane opplevast som dei går i eitt og at ein aldri får nok tid. Her er veka mi:

Måndag: Startar med å stå opp tidleg for å ta buss frå Beitostølen til Oslo. Lese litt på bussen, sove litt på bussen. Kjem på kontoren rundt klokka 11. Drikke kaffi, blar gjennom pressebunken, gå gjennom posten som ligg og ventar. Møte med prosjektet Fjellandbruket i frå Nord-Trøndelag. Så internt møte om tidstjuvar. Du veit; desse tjuvane som spring rundt og stjel tida vår heile tida. Eller sagt på ein betre måte; korleis fjernar vi unødvendig arbeid i forvaltninga? Krevjande arbeid, og vi har mange tidstjuvar som skal følgjast opp. Det tek sin tid.

Tysdag: Lesedag! Kan du tenkje deg noko betre? Ein heilt blank dag du kan sitte på kontoret for å lese? Eg fekk lese mykje også. Sperra døra, var asosial og fekk verkeleg konsentrert meg om ting som trengte konsentrasjon. GLEDE! Gjekk heim på kvelden, der eg vaskar ullstilongsane mine som eg treng seinare i veka.

Onsdag (i dag): Mange interne møte om pågåande sakar. I tillegg hadde vi møte med bondeorganisasjonane, Nortura, KLF og Mattilsynet om korleis vi skal finne nye tiltak mot antibiotikaresistente bakterier i svinehald. Å motverke antibiotikaresistens handlar om folkehelse, sidan desse bakteriene kan smitte over til menneske og gjere oss resistente mot antibiotika. Dette kan vere farleg for folk med til dømes nedsett immunforsvar og det er difor viktig å hindre at desse kjem inn i våre helseinstitusjonar. Det er anslått at omlag 25 000 menneske i Europa døyr kvart år på grunn av antibiotikaresistente bakterier, og difor er det viktig å handle på tvers av grenser og på tvers av fagområde.

I førre veke vart det funne den resistente bakterien LA-MRSA i ein besetning i Trøndelag. Vi har som målsetting å ikkje ha denne bakterien i Norge (noko dei dessverre ikkje klarar i andre land), og sanerer difor besetningane når slike ting blir oppdaga. Vi priroiterer også overvaking og forsking på området.

På møtet i dag vart det varsla fleire tiltak for å motverke antibiotikaresistens i husdyrnæringa, og vi skal også finne fleire. Les meir om resultata frå møtet her. 

Eg vil få understreke: vi bruker svært lite antibiotika i norsk husdyrnæring. Vi er av dei beste i klassen, og det ønskjer vi framleis å vere. Det er også viktig å understreke at så lenge du behandlar kjøtet rett og steiker det gjennom, vil bakterien bli drept. Norsk mat er trygg. Vil du ha meir informasjon, vil eg be deg lese meir på Mattilsynet sine heimesider. Dei har god informasjon.

Torsdag og fredag: I morgon skal eg vere med Sylvi Listhaug og statsrådane på same fagfelt i Sverige og Danmark til Svalbard. Vi skal markere sjuårsdagen til Svalbard globale frøhvelv. Dette er verdas støre tryggingslager for frø, og hit blir det sendt frø frå alle deler av verda. Målet med frøhvelvet er å ta vare på den store genetiske variasjonen som finst i verda. Det viktigaste arbeidet for å ta vare på det genetiske mangfaldet skjer etter mi meining ute på gardane i heile verda gjennom aktiv bruk, men det er også viktig at vi har trygga frøa inne i frosten - i tilfelle dei blir borte og vi treng dei.

Eg gler meg! Eg har prata mykje om frøhvelvet i innlegg eg har halde, og eg har vore oppteken av biologisk mangfald sidan eg gjekk på ungdomsskulen. For meg blir nok dette som tivoli og godtebutikken på ein gong!

Eg lover bilete og eige innlegg om Svalbard-turen. Dette blir eksotisk, lærerikt og nyttig. Kven seier at landbrukspolitikk er traust og kjedeleg?


Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

Too good to go

Denne veka har eg med Sigmund (snart 1 år) på jobb i Oslo. Slik må det nesten bli når eg har vakt, men ikkje barnevakt. Sigmund storkosar seg med å klatre opp trappa til kommunikasjonsavdelinga, mens eg spring etter. I dag fekk eg lese nokre aviser mens Sigmund såg på Pudding-tv. Poenget er at det er svært lite å få gjort av jobbting før etter Sigmund har lagt seg klokka 18. Difor tenkte eg at eg skulle gjere halvveis jobbrelaterte ting som er mogleg å kombinere med å underhalde ein svært aktiv liten krabat. I dag bestemte eg meg difor for å teste appen "Too good to go". For de som ikkje veit kva dette er, så er det altså ein teneste som formidlar kontakt til bakeri, restauranter og hotell, der du kan få kjøpt overskotsmat til ein billig penge. Anten frå det som er att i bakeriutsalet eller som er att etter hotellfrukosten. Fyrste tips; ver tidleg på om morgonen. "Pakkene" blir fort utseld (spesielt hjå bakeria), så du bør legge inn bestillinga di tidleg om morgon

Vurdering av årets finale i Melodi Grand Prix

Seinare enn det brukar, men finalen i årets MGP kom likevel brått på. Fire timar på buss laurdagsformiddag gjev meg likevel tid til å trille terning. Her er poenga frå Hanne-juryen i år. Aleksander Walmann - Talk to the hand Med fare for å virke som ei gammal sur dame, er dette slik nymotens musikk eg ikkje skjønner meg på. Dette er så flatt og så kjedeleg. Mambojambo er kanskje kult å synge for kidza, men ikkje for meg.  Terningkast: 2  Charla K - Stop the music Dette er fint. Faktisk kjempefint dess meir du høyrer på songen. Og det verkar så proft og så gjennomført! I MGP likar eg vanlegvis glitter og mas, men dette må då vere kveldens favoritt? Terningkast: 5  Alejandro Fuentes - Tengo Otra Eg digger jo latino og denne songen er ein sang som hadde vore på spelelista mi når eg jogger, men utan at eg ville gjeve songen så mykje oppmerksemd. Det er halvpent, men ikkje så mykje meir enn det.  Terningkast: 3 Ida Maria - Scandilove Hurra! Endeleg ein

Hanne tester trappene i Høyanger

Høyanger er visstnok kjend for sine trapper. Dette heng saman med vatnforsyning og industri (eg skal finne ut meir om dette når eg skal på industrimuseet seinare i veka). Det er to trapper i Høyanger. Ei med omlag 1250 trappetrinn og ei med 2500 trappetrinn. Optimistisk som eg er bestemte eg meg for å teste den lengste av dei. Dette bilete er take rett etter at eg har gått heimanfrå. Eg bur i eit bustadområde rett på venstresida av bileteramma. Trappa kan du sjå der langt framme på fjellet omtrent midt i biletet. Du ser det som ein grå strek som går oppover. Elva er også rett ved der eg bur, og eg såg mange fiskarar på vegen fram og attende (fisking rett utanfor stovedøra, bokstaveleg talt!). Høyanger sentrum ligg i motsatt retning, altså der elva renn ut i fjorden. No ser du at eg nærmar meg. Også eg begynner å tru at det er håp om at eg skal kome fram. Litt skeptisk på om det er lov til å gå inn på området nå, og tenkjer: "neinei, eg må snu!". Då ser